آقانوری

 

شیخی به زنی فاحشه گفتا مستی	هر لحظه به دام دگری پا بستی
گفتا شیخا هر آنچه گویی هستم	آیا تو چنان که می نمایی هستی؟

 

از رباعیّات فریدالدّین عطّار نیشابوری

ترانه:	سرگردون
خواننده:	داریوش اقبالی
شاعر:	ایرج جنتی عطائی

 

نسخۀ اصلی:

 

نسخۀ جدید:

 

متن شعر:

 

از عذاب جاده خسته	نرسیده و رسیده
آهی از سر رسیدن	نکشیده و کشیده
غم سرگردونی هامو	با تو صادقانه گفتم
اسمی که اسم شبم بود	با تو عاشقانه گفتم
من سرگردون ساده	تو رو صادق می دونستم
این برام شکسته اما	تو رو عاشق می دونستم
تو تمام طول جاده	که افق برابرم بود
شوق تو راه توشۀ من	اسم تو همسفرم بود
من در شیشه ای هر جا	هر شکستن که شکستم
زیر کوهبار غصه	هر نشستن که نشستم
عشق تو از خاطرم برد	که نحیفم و پیاده
تو رو فریاد زدم و باز	خون شدم تو رگ جاده
نیزۀ نم باد شرجی	وسط دشت تابستون
تازیانه های رگبار	توی چلۀ زمستون
نتونستن نتونستن	کینۀ منو بگیرن
از من خستۀ خسته	شوق رفتنو بگیرن
حاله که رسیدم اینجا	پر قصه برا گفتن
پر نیاز تو برای	آه کشیدن و شنفتن
تو رو با خودم غریبه	از غمم جدا می بینم
خودمو پر از ترانه	تو رو بی صدا می بینم
اون همیشه با محبت	برای من دیگه نیستی
نگو صادقی به عشقت	آخه چشمات می گه نیستی

 

یکی از زیباترین ترانه ها…

نون تو خون تیلیت کردن، یعنی زندگی!

 

حداقل زندگی من این طور بوده است.

”ستیز من تنها با تاریکی است و برای نبرد با تاریکی شمشیر بر نمی کشم، چراغ می افروزم.“

– کوروش کبیـــر